Uyuyan Güzeller
Özet
“Kızı uyandırmaya
çalışmayın lütfen. Ne kadar uğraşsanız da gözlerini asla açmaz zaten… Kız derin
bir uykuda ve her şeyden bihaber,” diye tekrarladı kadın. “Hep böyle uyuyacak
ve başından sonuna kadar hiçbir şeyden haberi olmayacak. Kiminle uyuduğundan
bile… Bu konuda endişeniz olmasın.”
Güçten düşmüş yaşlı
adamların geceleri yalnız uyumaması için “uyuyan kızlarla bir gece geçirme”
hizmeti sunan bir evle başlıyor hikâye. Bir tanıdığı vasıtasıyla bu evi öğrenen
İhtiyar Eguchi, evdeki ilk gecesinde kendini kızıl kadife perdeli bir odada
uyuyan, hayır, uyutulan çıplak bir kızın yanında bulur. Yaşlı adamın kızın
bedeninde keşfedeceği his, yaklaşmakta olan ölümün korkusu mu, yoksa kıza ne yaparsa
yapsın uyanmayacak olmasının heyecanı mıdır?
Uyuyan Güzeller, 1962
yılında 16. Mainichi Yayıncılık Kültür Ödülleri’nin Edebiyat ve Sanat
kategorisinde ödüle layık görüldü. Bu jüride yer alan Yukio Mişima, eseri şöyle
tanımlayacaktı: “Olgunlaşmaktan çürümeye dönen bir meyvenin ufuneti gibi, bu
yapıt da dekadan edebiyatının şaheseridir.”